Als er iemand is die weet hoe het écht is om opnieuw te beginnen, dan is leermeester in de Utrechtse Beroepentuin Moustafa Hittini (65) het wel. Op 55-jarige leeftijd vluchtte hij uit zijn geboorteland Syrië naar Nederland: een land waar werkelijk alles en iedereen nieuw voor hem was. Inmiddels, 10 jaar later, begeleidt hij samen met collega-leermeester Theo Kramers jaarlijks 60 statushouders en andere werkzoekenden in drie maanden naar een opleiding of betaald werk in de techniek.
Wiskundeles
Het is Moustafa is gelukt, maar de weg naar de plek waar hij nu staat was hobbelig. Hij had nooit gedacht in Nederland terecht te komen, maar de oorlog in Syrië en het feit dat zijn zonen en dochter hier een veilige plek hadden gevonden, maakten dat hij in 2015 toch de stap zette. In zijn vaderland gaf hij jarenlang wiskundeles aan een instituut; onderwijs dat ook tijdens de oorlog ʻgewoon’ doorging. In Syrië had hij al veel ervaring opgedaan in de techniek. Maar eenmaal in Nederland moest hij alles opnieuw leren. Dat ging hem niet in de koude kleren zitten: “Je laat echt álles achter je. Je voelt je als een kind van 55.”
Het asielzoekerscentrum (azc) in Sittard was het eerste wat Moustafa van Nederland zag. “In een azc mag je niet gelijk aan het werk. Eerst moet je de taal leren en integreren. Nederlands lezen en schrijven ging me al snel goed af. Maar ik schaamde me om het te spreken. Ik was bang om een fout te maken dus hield liever mijn mond en durfde geen enkele zin te zeggen. De technische opleiding ging mij makkelijk af, want ik wist al veel van elektra natuurlijk.”
Schaam je niet
Bij de Beroepentuin zagen ze ook het talent van Moustafa en daarom kreeg hij de baan van Leermeester. Een functie waarbij zijn eigen ervaringen als vluchteling en statushouder goed van pas komen. “Ik weet vaak wat de mensen die bij ons komen hebben meegemaakt. Ik probeer het positief te houden en goed naar de mensen te kijken. Zelf leer ik ook steeds beter hoe het ʻhier’ werkt.” De taalproblemen die Moustafa zelf had, ziet hij ook terug bij de mannen en vrouwen op de werkvloer. “Ik zeg altijd: als je het niet weet, vráág het dan. Schaam je niet daarvoor. Taal is de sleutel.”
Iedereen krijgt een kans
Elk jaar zien Moustafa en zijn collega leermeester talenten tussen de nieuwkomers die zich bij hen melden. Voor Moustafa is het duidelijk dat één ding belangrijk is voor het slagen van het traject in de Beroepentuin én daarna bij het vinden van een geschikte baan. “Iemand moet willen leren, anders wordt het helemaal niets. Iedereen krijgt een kans. Ik help ze daarbij en probeer ze te motiveren en tips te geven. Iedereen die hier binnenkomt heeft een ander niveau, je hebt dan ook veel geduld nodig.
We leren ze de basis van een vak, maar ook alles over regels op de werkvloer, taal en cultuur. Ik praat ook met hen over wat er is gebeurd, ik heb soms dezelfde ervaringen natuurlijk. Als het dan toch niet goed gaat en iemand valt af, dan vind ik dat een teleurstelling. Regelmatig lopen mensen die het traject afronden nog eens binnen op de Utrechtse locatie, om te vertellen hoe het nu met hen gaat. “Ik hou van mijn werk, ik voel dat ik deze mensen naar een baan moet helpen”, zegt Moustafa.
Ben jij op zoek naar een baan of ander werk in de techniek? Meld je aan voor een vrijblijvend gesprek met een coach bij jou in de buurt.
Functies uit dit verhaal
Bekijk de functies of typ de naam van een functie in de zoekbalk om deze bij andere sectoren te bekijken.